Astronomia :: Astronautyka :: Technika kosmiczna :: Obserwacje :: Astrofotografia RSS

Tag: kosmos

Śmieci krążące we Wszechświecie

Ekspansja kosmosu trwająca już ponad 50 lat sprawiła, że we Wszechświecie krąży coraz większa ilość śmieci. Należą do nich m.in. niedziałające już satelity
i części rakiet. Pierwszym kosmicznym śmieciem był fragment rakiety, który wyniósł w przestrzeń Sputnika1.
Pozostawione w kosmosie śmieci są niebezpieczne, ponieważ mogą powodować kolizje z innymi, nowymi urządzeniami. Obecnie naukowcy monitorują każdy z tych obiektów,
który jest większy niż 10 cm.
Jeden z badaczy University College London – Stuart Grey, stworzył mapę wszystkich śmieci krążących wokół naszej planety. Uwzględnił ok. 20 tysięcy odpadów o wielkości
piłki tenisowej. Można je zobaczyć na wizualizacji.

pobraneEkspansja kosmosu trwająca już ponad 50 lat sprawiła, że we Wszechświecie krąży coraz większa ilość śmieci. Należą do nich m.in. niedziałające już satelity  i części rakiet. Pierwszym kosmicznym śmieciem był fragment rakiety, który wyniósł w przestrzeń Sputnika1. Pozostawione w kosmosie śmieci są niebezpieczne, ponieważ mogą powodować kolizje z innymi, nowymi urządzeniami. Obecnie naukowcy monitorują każdy z tych obiektów, który jest większy niż 10 cm. Jeden z badaczy University College London – Stuart Grey, stworzył mapę wszystkich śmieci krążących wokół naszej planety. Uwzględnił ok. 20 tysięcy odpadów o wielkości piłki tenisowej. Można je zobaczyć na wizualizacji.


Życie w kosmosie zmieni nasze ciała

Astronauta na Księżycu

Astronauta na Księżycu

Nasze serce nieco się zmniejszy, narządy będą swobodniej krążyły po ciele, przestaniemy intensywnie odczuwać smaki, a z czasem możemy niemal całkowicie utracić stopy – tak może wyglądać ludzkie ciało, jeśli człowiek kiedykolwiek zamieszka w przestrzeni kosmicznej, przewiduje dr David Green z Kings Collage London.

Spotkanie poświęcone ewolucji człowieka odbyło się podczas Festiwalu Nauki, który na początku czerwca odbył się w brytyjskim Cheltenham. „Jeśli żylibyśmy w świecie bez grawitacji, pojawiłaby się całe mnóstwo problemów. Ciało musiałoby się przystosować do nowego środowiska i nowych warunków. Wiele z tych problemów pojawia się dzisiaj u kosmonautów, którzy wrócili na Ziemię” – wyjaśnił mówca.

(czytaj dalej…)


Pogoda kosmiczna

Najważniejsze zjawiska meterologiczne pogody kosmicznej
1.Nagłe zaburzenia jonosfery
Intensywne promieniowanie ultrafiolwowe i promieniowanie X z rozbłysku dociera do Ziemii w ciągu 8 minut i oświetla całą dzienną jonosferę powodujący nagły wzrost poziomu jonizacji w dolnych warstwach jonosfery, trwający od kilku minut do wielu godzin.
2.Podwyższony poziom promieniowania radiowego na Ziemii.
Jest to skutek dotarcia d Ziemii emisji z obszarów aktywnych czy też silnych rozbłysków. Słonezny sszum radiowy jest intensywny, ma szerokie pasmo częstotliwości, dociera do Ziemii po kilku minutach , może trwać kilka godzin do jednego dnia, lub dłużej w przypadku strumieni z obszarów aktywnych.To słoneczne promienieowanie radiowe stanowi źródło zakłóceń w komuniacji radiowej, stanowiących istotne zagrożenie dla działania wielu systemów satelitarnych i naziemnych.
3.Wzrost strumieni energetycznych cząstek słonecznych na orbicie Ziemii.
Energetyczne elektrony i jony pochodzenia sonecznego bądź bezpośrednio z sieci rozbłyskowych, bądź przyśpieszone w przestrzeni międzypalnetarnej na falach uderzeniowych , o ile dotrą do Ziemi stanowią bezpośrednie zagrożenie radiacyjne na orbitach satelitarnych . Na dużych szerokościach magnetycznych cząstki te penetrują bezpośrednio do atmosfery, powodując wzrost poziomu jonizacji w warstwie D i E jonosferyi dodatkowo mogą spowodować zaminę równowagi chemicznej w dolnej atmosferze prowadząc, np. do zaburzeń warstwy ozonowej. Energetyczne protony słoneczne czasami przedostają się z obszarów polarnych w głąb pułapki magnetycznej, na dłuższy czas zwiększając poziom radiacji Van Allena.
4.Wzrost strumieni energetycznych elektronow w pasach radiacyjnych
Wzrost strumieni energetycznych elektronów w pasach radiacyjnych spowodowany dojściem do Ziemi szybkich strumieni spokojnego wiatru słoneczneo. Struktura spokojnych strumieni wiatru słonecznego na orbicie Ziemi Zmienia się w cyklu 27 dniowym, i z takim samym okresem oacylują strumienie relatywistycznych elektronów w pasie Van Allena.
5.Burze pogody kosmicznej
Zespół zjawisk objęty tą nazwą zaczyna się wraz z dojściem do Ziemi zaburzeń w wietrze słonecznym, związanych z koronalnym wyrzutem masy. Odpowiedź magnetosfery na takie zaburzenie w wietrze słonecznym jest skomplikowana. Zaczyna się od nagłej kompresji magnetosfery w momencie kontaktu  falą uderzeniową. To co się dzieje silnie zalezy od kierunku międzyplanetarnego pola magnetycznego , Jeżeli jest skierowane na północ czyli tak samo jak pole geomagnetyczne w punkcie podsłonecznym, magnetosfery może w zasadzie pozostać spokojna. Jeżeli jednak jest skierowane na południe  lub wschód/zachód to dochodzi do intensyfikacji konwekcji plazmy w magnetosferze, narastania prądu w ogonie magnetycznym i ewentualnej jego destabilizcji z gwałtownym wyładowaniem energii tzw. subburzy magnetosferycznej. Towarzyszące im wstrzykiwanie przyspieszonych cząsteczek w obszar prądu pierścieniowego intensyfikację tego prądu czyli rozwój burzy magnetycznej.Następują równiez wzrosty strumieni wysokoenergetycznych cząstek w pasach radiacyjnych . Zapala się jasna zorza polarna, często na szerokościach goemagnetycznych niższych niż zwykle, a pas świecienia jest szeroki. Jest to skutek zwiększonego wysypywania się cząsteczek z warstwy plazmowej wskutek rozwoju różnorakich niestabilności w całej warstwie palzmowej. W ogólności, w czasie takich burz pogody kosmicznej do magnetosfery dociera więcej niż zwykle eneergii przekazanej przez silniejszy niż zwykle wiatr słoneczny . W magnetosferze generują się pola elektryczne, pobudzające szybki ruch plazmy i silnie sprzęgające magneosferę z jonosferą. W jonosferze płyną intensywne prądy elektryczne, szczególnie w obszarze ziwększonego wysypywania czastek. Cała jonosfera na dużych i średnich szerokościach geomagnetycznych staje się silnie zaburzon. W opdowiedzi na zwiększony dopływ energii do wysypujących cząsteczek i silnych prądów w dolnej jonosferze, atmosfera neutralna ulega gwałtownemu ogrzaniu i idącej za tym ekspansji. W czasie najsilniejszych burz magnetycznych gęstość górnej atmosfery na wysokościach typowych niskich orbit satelitarnych może wzrosnąć nawet 100-krotnie. Czestotliwość silnych burz magnetycznych jest oczywiście skorelowana z częstotliwością występowania koronalnych wyrzutów masy, a te z kolei są najczestsze w okresie bliskim mksimum palm słonecznych.
6.Subburze (burze elementarne) pogody kosmicznej
Subburze pogody kosmicznej są skutkiem sobburz magnetycznych . Dla ich wystąpienia nie jest niezbędne dojście do Ziemi silnych zaburzeń wiatru słonecznego. Wystarczy, aby w spokojnym wietrze słonecznym pole magnetyczne nie było skierowae na północ przez dłuższy okres czaasu. W takiej sytuacji stopniowo przekazywana do magnetosfery energia wiatru słonecznego jest gromadzona w ogonie magnetycznym i co kilka godzin dość gwałtownie uwalnia w wyniku niestabilności warstwy palzmowej. Energia ta dysponuje się w jonosferze, a część jej wraca z powrotem do wiatru słonecznego poprzez wypchnięcie ku dalekiemu ogonowi plazmoidu powastałemu w warstwie palzmowej. Subburze towarzyszą również kontaktowi z magnetosferą tzw. korotujących obszraów oddziaływania szybkich i wolnych strumieni wiatru słonecznego.
7.Rozwój nieregularności jonosferycznych
Podczas burz i subburz magnetosferycznych dochodzi do rozwarstwienia jonosfery. W strefie polarnej i na średich szerokościach rozwijają się drobnoskalowe struktury w postaci pasm, na przemian większej i mniejszej niż w otoczeiu koncentracji elektronowej. Zajwisko to, ważne dla propagacji fal radiowych, występuje nie tylko w w yniku zaburzeń jonosfery spowodowabych przez bogatą strukturę prądów jonosferycznych i wysyspujących się cząsteczek w czasie burz i subburz magnetycznych . Innym powodem formowania się nieregularności jonosfery są fale i niestabilności w jonosferze, także te związane z jej oddziaływaniem z dynamiczną atmosferą neutralną. Takie zjawisko jonosferyczne jak rozmycie się warstwy F można traktować jako obejmujący olbrzyie obszzary i sięgający wysoko huragan jonosferyczny , zaburzający komunikację radiową naziemną i radiową Ziemia-satelita. W obdzarze okołorównikowym nieregularności jonosferyczne w postaci “pęcherzy” jonizacji rozwijają się po zachodzie słońca na granicy między oświetloną i nieoświetloną jonosferą. Czas życia takich niejednorodności to kilka godzin na ogół zanikają po północy. Im większa jest aktywność Słońca w promieniowaniu UV i ultrafiolecie, a więc im wyższy jest ogólny poziom jonizacji w jonosferze, w tym bardzo bogato roziwnięta jest niejednorodność nocnej jonosfery okołorównikowej
Promieniowanie słoneczne

Wybuchy na Słońcu

Wpływ pogody kosmicznej na życie na Ziemi

Najbardziej jaskrawym przykładem jest wpływ działalności Słońca na satelity, promy kosmiczne i samoloty latające na dużych wysokościach. Pozbawione są one w dużej mierze ochrony ziemskiej magnetosfery, przez co narażone są na poważne uszkodzenia, głównie z powodu uderzających je wysokoenergetycznych

h cząstek, powstających przykładowo w czasie rozbłysków. Wywołane przez nią straty oszacowano już na 4 miliardy dolarów. Z tych powodów w okresach burz słonecznych zmieniane są czasami trasy wysoko latających samolotów.

(czytaj dalej…)


:: optihaus :: perfekcyjne projekty domów :: optihouse :: perfekcyjny projekt domu :: ogrzewanie stropowe .