Astronomia :: Astronautyka :: Technika kosmiczna :: Obserwacje :: Astrofotografia RSS

Tag: Droga Mleczna

Czarna dziura w centrum Drogi Mlecznej

Japoński zespół astronomów odkrył niewidzialną Czarną Dziurę znajdującą się w centrum Drogi Mlecznej. Zauważona została przez teleskop Nobeyama.
Masę obiektu szacuje się na 100 tys. mas Słońca. Jest enigmatyczną chmurą gazu, którą nazwano CO-0.40-0.22. Jest położona w odległości około
200 lat świetlnych od centrum naszego Układu Słonecznego. Wyniki badań pokazują, że chmura ma eliptyczny kształt i zbudowana jest z dwóch elementów:
mniejszego, o niskiej gęstości, gdzie rozrzut prędkości gazu sięga 100 km/s oraz z gęstego elementu rozciągniętego na 10 lat świetlnych, z wąskim rozproszeniem prędkości.
Zaobserwowano także, że chmura ta nie ma żadnych dziur. Nie posiada też żadnych zwartych obiektów. Jeśli naukowcy się nie mylą, jest to pierwsza czarna dziura o masie
pośredniej. Znane nam są dwa rodzaje czarnych dziur – o masach gwiazdowych, które powstają w wyniku gigantycznych wybuchów masywnych gwiazd; oraz supermasywne
czarne dziury, często znajdujące się w centrach galaktyk.Japoński zespół astronomów odkrył niewidzialną Czarną Dziurę znajdującą się w centrum Drogi Mlecznej. Zauważona została przez teleskop Nobeyama. Masę obiektu szacuje się na 100 tys. mas Słońca. Jest enigmatyczną chmurą gazu, którą nazwano CO-0.40-0.22. Jest położona w odległości około 200 lat świetlnych od centrum naszego Układu Słonecznego. Wyniki badań pokazują, że chmura ma eliptyczny kształt i zbudowana jest z dwóch elementów: mniejszego, o niskiej gęstości, gdzie rozrzut prędkości gazu sięga 100 km/s oraz z gęstego elementu rozciągniętego na 10 lat świetlnych, z wąskim rozproszeniem prędkośc

Black-HoleJapoński zespół astronomów odkrył niewidzialną Czarną Dziurę znajdującą się w centrum Drogi Mlecznej. Zauważona została przez teleskop Nobeyama. Masę obiektu szacuje się na 100 tys. mas Słońca. Jest enigmatyczną chmurą gazu, którą nazwano CO-0.40-0.22. Jest położona w odległości około 200 lat świetlnych od centrum naszego Układu Słonecznego. Wyniki badań pokazują, że chmura ma eliptyczny kształt i zbudowana jest z dwóch elementów: mniejszego, o niskiej gęstości, gdzie rozrzut prędkości gazu sięga 100 km/s oraz z gęstego elementu rozciągniętego na 10 lat świetlnych, z wąskim rozproszeniem prędkości. (czytaj dalej…)


Gromada Terzan w ujęciu Hubble’a

Kamera Wide Field Planetary 2 na pokładzie teleskopu Hubble’a wykonała zdjęcie gromady Terzan 1, leżacej około 20000 lat świetlnych od naszej planety
w gwiazdozbiorze Skorpiona. Jest to jedna z około 150 gromad kulistych należacych do naszej galaktyki, Drogi Mlecznej.
Typowe gromady kolekcjonują około stu tysięcy gwiazd. Powszechnie uważa się, że każda galaktyka ma populację gromad kulistych. Nasza Droga Mleczna
ma ich kilkaset, a gigantyczne galaktyki eliptyczne mogą ich miec nawet kilka tysięcy. Gromady kuliste zawierają jedne z najstarszych gwiazd – widoczne
na zdjęciu (są to jasnoniebieskie punkty). Zostały one utworzone podczas wczesnych etapów powstawania galaktyk. Ich studiowanie może nam pomóc zrozumieć
w jaki sposób powstają galaktyki.
Terzan 1, podobnie jaka wiele innych gromad kulistych, jest źródłem promieni rentgenowskich, pochodzących z binarnych systemów gwiezdnych.

A home for old starsKamera Wide Field Planetary 2 na pokładzie teleskopu Hubble’a wykonała zdjęcie gromady Terzan 1, leżącej około 20000 lat świetlnych od naszej planety w gwiazdozbiorze Skorpiona. Jest to jedna z około 150 gromad kulistych należacych do naszej galaktyki, Drogi Mlecznej.
Typowe gromady kolekcjonują około stu tysięcy gwiazd. Powszechnie uważa się, że każda galaktyka ma populację gromad kulistych. Nasza Droga Mleczna ma ich kilkaset, a gigantyczne galaktyki eliptyczne mogą ich miec nawet kilka tysięcy. Gromady kuliste zawierają jedne z najstarszych gwiazd – widoczne na zdjęciu (są to jasnoniebieskie punkty). Zostały one utworzone podczas wczesnych etapów powstawania galaktyk. Ich studiowanie może nam pomóc zrozumieć w jaki sposób powstają galaktyki. (czytaj dalej…)


Wzmożona aktywność promieni rentgenowskich w centrum Drogi Mlecznej

Droga Mleczna jest stale monitorowana przez trzy teleskopy rentgenowskie umieszczone na orbicie okołoziemskiej. NASA informuje, że wykryto dzięki nim zwiększoną częstotliwość rozbłysków pochodzących
z centrum Drogi Mlecznej – czarnej dziury. Do tej pory czarna dziura była raczej spokojna, mówią naukowcy.
Na przestrzeni 15 lat naukowcy mogli dokładnie obserwować aktywność supermasywnej czarnej dziury w centrum Drogi Mlecznej za pomocą danych dostarczanych dzięki długoterminowych
kampanii obserwacyjnych Obserwatorium Rentgenowskiego Chandra oraz dzięki teleskopowi XMM-Newton. Supermasywna czarna dziura – zwana Sagittarius A (Sgr A), charakteryzuje się masą ponad 4 mln mas Słońca.
Promieniowanie rentgenowskie emitowane jest przez jej gorący gaz przemieszczający się w kierunku czarnej dziury.
Najnowsze badania ujawniają, że Sgr A emituje jeden jasny rozbłysk rentgenowski w przybliżeniu co 10 dni. Jednak w ciągu ostatniego roku częstotliwość pojawiania się jasnych
rozbłysków  z Sgr A wzrosła dziesięciokrotnie do jednego rozbłysku dziennie. Ten wzrost zaobserwowano po bliskim przejściu w pobliżu czarnej dziury tajemniczego obiektu oznaczonego jako G2.
Gabriele Ponti (Max Planck Institute for Extraterrestrial Physics, Niemcy) mówi: “Przez kilka lat śledziliśmy emisję rentgenowską z Sgr A*. W tym czasie nastąpiło także bliskie przejście obiektu pyłowego.”
“Rok temu uważaliśmy, że nie miało ono absolutnie żadnego wpływu na Sgr A*, jednak nowe dane wskazują, że mogliśmy nie mieć racji.”
Początkowo astronomowie uważali, że tajemniczy obiekt G2 to rozciągnięty obłok pyłu i gazu. Jednak po przejściu obiektu w pobliżu czarnej dziury w 2013 roku, jego wygląd za bardzo
się nie zmienił, poza rozciągnięciem czarnej dziury. Ten fakt sprawił, że dziś naukowcy mówią o gwieździe otulonej kokonem pyłowym a nie o gigantycznym obłoku gazu i pyłu.
Pomimo, że bardzo prawdopodobne jest oddziaływanie obiektu G2 na czarną dziurę, to jednak inne czarne dziury także wykazują aktywność nie związaną z położeniem obiektów w ich pobliżu.
Barbara De Marco (Max Planck) mówi: “Jest za wcześnie, abyśmy mogli być pewni, ale z pewnością będziemy uważnie obserwować Sgr A* w zakresie rentgenowskim w nadchodzących miesiącach.
Miejmy nadzieję, że nowe obserwacje powiedzą nam czy G2 jest odpowiedzialna za zmianę zachowania czy też nowe rozbłyski należą do normalnego zachowania czarnej dziury.”
Jeśli okaże się, że obiekt G2 faktycznie ma wpływ na czarną dziurę, to wzrost ilości jasnych rozbłysków rentgenowskich byłby pierwszą oznaką większej ilości jaka wpada do czarnej dziury.
Część gazu musiałaby zostać oderwana z obłoku i uwięziona przez pole grawitacyjne czarnej dziury. Następnie mogłaby oddziaływać z gorącą materią spływającą w kierunku czarnej dziury.

chandra2Droga Mleczna jest stale monitorowana przez trzy teleskopy rentgenowskie umieszczone na orbicie okołoziemskiej. NASA informuje, że wykryto dzięki nim zwiększoną częstotliwość rozbłysków pochodzących z centrum Drogi Mlecznej – czarnej dziury. Do tej pory czarna dziura była raczej spokojna, mówią naukowcy.

Na przestrzeni 15 lat naukowcy mogli dokładnie obserwować aktywność supermasywnej czarnej dziury w centrum Drogi Mlecznej za pomocą danych dostarczanych dzięki długoterminowym kampaniom obserwacyjnych Obserwatorium Rentgenowskiego Chandra oraz dzięki teleskopowi XMM-Newton. Supermasywna czarna dziura – zwana Sagittarius A (Sgr A), charakteryzuje się masą ponad 4 mln mas Słońca. (czytaj dalej…)


:: optihaus :: perfekcyjne projekty domów :: optihouse :: perfekcyjny projekt domu :: ogrzewanie stropowe .