Astronomia :: Astronautyka :: Technika kosmiczna :: Obserwacje :: Astrofotografia RSS

Astronautyka

Łazik Curiosity przemierza marsjański płaskowyż

koła łazika CuriosityŁazik Curiosity wypuszczony przez NASA już prawie ukończył przemierzanie przez jeden z najbardziej niedostępnych i trudnych do nawigowania obszarów podczas swojego czterdziestego czwartego miesiąca na marsie.”Wędrowiec” wspiął się na Płaskowyż Naukluft u podnóży Mount Sharp na początku marca, po spędzeniu tygodni na przemierzaniu wydm i pustyni. Piaskowce skalne płaskowyżu przez eony były rzeźbione erozją wietrzną przez co przekształciły się w twarde i ostre grzbiety oraz wypukłości terenu. Chropowatość terenu okazała się wyjątkowo wyniszczająca dla kół łazika tak jak teren który Curiosity przekroczył zanim dotarł do bazy Mount Sharp.

(czytaj dalej…)


NASA bada wpływ życia w kosmosie na jakość snu astronautów

Od początku programu kosmicznego, astronauci mają do czynienia z realiami życia w kosmosie. Stykają się z mikrograwitacją i promieniowaniem kosmicznym, pozbawieni są snu i
korzystają z leków nasennych.
Dla większości ludzi, rytm dobowy jest drochę dłuższy niż 24 godziny. Ponieważ astronauci krążą wokół Ziemi na orbicie, doświadczają wschody i zachody słońca
co 45 minut. Zrozumienie wpływu lotów kosmicznych na astronautów NASA może pomóc przygotować się do planowania dłuższych pobytów w przestrzeni kosmicznej załogi i ewentualnych
Misji na Marsa, gdzie dzień trwa dłużej niż 24h. Badania te, mogą zmniejszyć skutki narażenia lotów kosmicznych na organizm człowieka.
W centrum NASA Ames Research, Erin Flynn badała jakość snu astronautów w czasie lotów kosmicznych, aby lepiej zrozumieć, jak zaburzenia snu – takie jak hałas,
nieprzyjemne temperatury, niedobór snu wpływają na ich organizmy. Flynn mówi, że dodatkowe działanie światła, jak na przykład te, które wydzielają tablety i komputery,
zakłóca cykle snu i może zapobiegać ich snu w ciągu dnia. Badania dowiodły, że astronauci stacji kosmicznej, jak i astronauci załogi transportowej, spali
zaledwie po 6 godzin na dobę, kiedy harmonogram misji wskazywał na 8,5 godziny.
NASA stara się dokonać ulepszeń, które promują zdrowie załogi astronautów w czasie lotów kosmicznych. Istnieje propozycja wprowadzenia specjalnych niebieskich świateł
LED do walki z bezsennością. Musimy przejść jeszcze przez wiele badań, by zrozumieć ograniczenia ludzkiego ciała w przestrzeni.
źródło: nasa.gov

sleepingOd początku programu kosmicznego, astronauci mają do czynienia z realiami życia w przestrzeni. Stykają się z mikrograwitacją i promieniowaniem kosmicznym, pozbawieni są snu i korzystają z leków nasennych. Dla większości ludzi, rytm dobowy jest trochę dłuższy niż 24 godziny. Ponieważ astronauci krążą wokół Ziemi na orbicie, doświadczają wschody i zachody słońca co 45 minut. Zrozumienie wpływu lotów kosmicznych na astronautów może pomóc przygotować się do planowania dłuższych pobytów w przestrzeni kosmicznej załogi i ewentualnych Misji na Marsa, gdzie dzień trwa dłużej niż 24 h. Badania te, mogą zmniejszyć skutki narażenia lotów kosmicznych na organizm człowieka. (czytaj dalej…)


Ostatnie zbliżenie Cassini do oceanu Enceladusa

Już za kilka dni, 19 grudnia sonda Cassini zbliży się do księżyca Saturna – Enceladusa po raz ostatni w tym roku.
Cassini ma wtedy zbliżyć się do Enceladusa na odległość 4999 km od jego powierzchni, dokładnie o  godzinie 12:49.
Następnie sonda nadal będzie obserwować księżyc w pozostałej części misji (do września 2017 roku),
jednak z dużo większej odległości.
Podczas zbliżenia 19 grudnia Cassini ma za zadanie wykonać pomiar dotyczący ilości ciepła jakie
wydostaje się przez lód z wnętrza księżyca. Ma to rozwiązać zagadkę co napędza cząstki gazowe i lodowe
by powstawały wciąż na powierzchni oceanu.
Przelot został zaprojektowany tak, by umożliwić Composite Infrared Spectrometer (CIRS) obserwować
przepływ ciepła w całym, południowym polarnym obszarze Enceladusa.
Spośród wszystkich zbliżeń sondy do księżyca Saturna, najbliższy miał miejsce 9 października
2008 roku, gdzie do powierzchni Enceladusa sonda miała zaledwie 25 kilometrów.
Naukowcy mówią, że podróże i odkrycia Cassini otworzyły nam drogę do eksploracji tego i nnych oceanów Wszechświata.

img005282Już za kilka dni, 19 grudnia sonda Cassini zbliży się do księżyca Saturna – Enceladusa po raz ostatni. Zbliżenie ma nastąpić na odległość 4999 km od jego powierzchni, dokładnie o  godzinie 12:49. Następnie sonda nadal będzie obserwować księżyc w pozostałej części misji (do września 2017 roku), jednak z dużo większej odległości.

Podczas zbliżenia 19 grudnia Cassini ma za zadanie wykonać pomiar dotyczący ilości ciepła jakie wydostaje się przez lód z wnętrza księżyca. Ma to rozwiązać zagadkę, co napędza cząstki gazowe i lodowe by unosiły na powierzchni oceanu. Przelot został zaprojektowany tak, by umożliwić Composite Infrared Spectrometer (CIRS) obserwować przepływ ciepła w całym, południowym polarnym obszarze Enceladusa. (czytaj dalej…)


Wyznaczono nowy cel łazika ExoMars 2018

ExoMars 2018 to misja, na którą składa się łazik z platformą powierzchniową jest drugą częścią misji tworzących program ExoMars. Misja wystartuje w maju
2018 roku i jest przedsięwzięciem Europejskiej Agencji Kosmicznej i rosyjskiej agencji Roskosmos.
Jako miejsce lądowania zaproponowano Oxia Planum. Poszukiwanie odpowiedniego miejsca dla drugiej misji rozpoczęło się w grudniu 2013 roku. W pażdzierniku
2014 roku grupa Landing Site Selection Working Group wybrała cztery propozycje miejsc, które wykazują istnienie wody w przeszłości: Aram Dorsum, Hypanis Vallis, Mawrth Vallis oraz Oxia Planum.
Następnie przez rok badano każde z tych czterech miejsc pod kątem ograniczeń inżynieryjnych podczas opadania i lądowania łazika oraz potencjalnych korzyści naukowych.
Celem łazika będzie poszukiwanie wody na Czerwonej Planecie. Dzięki zamontowanemu na pokładzie wiertłu, łazik będzie mógł pobierać próbki do badań z
głębokości nawet 2 metrów pod powierzchnią. Jest to najważniejszy aspekt tej misji, bowiem warunki na Marsie nie są zbyt sprzyjające do życia -
za sprawą silnego słonecznego i kosmicznego promieniowania, które przenika aż do 120cm pod powierzchnię planety. Dlatego właśnie poszukiwania wody
powinny się odbywać na większej głębokości.
Oprócz ciekawej geologii i nizinnego położenia, Oxia Planum spełniło wymagania inżynieryjne, pozwalające na bezpieczne wejście łazika w atmosferę oraz jego bezpieczne lądowanie.
Informację o wyborze miejsca misji ExoMars ogłoszono 24 października.
Jak mówi jeden z naukowców projektu ESA – Jorge Vago: “Nasze wstępne analizy wskazują, że Oxia Planum wypełnia wszystkie rygorystyczne wymagania inżynieryjne jednocześnie oferując bardzo interesujące możliwości badań w miejscu gdzie
mogą być zachowane biosygnatury”.
Lądowanie na Marsie ma nastąpić w 2019 roku.

oxiaExoMars 2018 to misja, na którą składa się łazik z platformą powierzchniową. Jest drugą częścią misji tworzących program ExoMars. Misja wystartuje w maju 2018 roku i jest przedsięwzięciem Europejskiej Agencji Kosmicznej i rosyjskiej agencji Roskosmos.

Jako miejsce lądowania zaproponowano Oxia Planum. Poszukiwanie odpowiedniego miejsca dla drugiej misji rozpoczęło się w grudniu 2013 roku. W pażdzierniku 2014 roku grupa Landing Site Selection Working Group wybrała cztery propozycje miejsc, które wykazują istnienie wody w przeszłości: Aram Dorsum, Hypanis Vallis, Mawrth Vallis oraz Oxia Planum. Następnie przez rok badano każde z tych czterech miejsc pod kątem ograniczeń inżynieryjnych podczas opadania i lądowania łazika oraz potencjalnych korzyści naukowych. Celem łazika będzie poszukiwanie wody na Czerwonej Planecie. Dzięki zamontowanemu na pokładzie wiertłu, łazik będzie mógł pobierać próbki do badań z głębokości nawet 2 metrów pod powierzchnią. Jest to najważniejszy aspekt tej misji, bowiem warunki na Marsie nie są zbyt sprzyjające do życia – za sprawą silnego słonecznego i kosmicznego promieniowania, które przenika aż do 120cm pod powierzchnię planety. Dlatego właśnie poszukiwania wody powinny się odbywać na większej głębokości. (czytaj dalej…)


Kosmonauta Scott Kelly bije rekord pobytu w kosmosie

Dwódca Międzynarodowej Stacji Kosmicznej Scott Kelly ustanowił nowy rekord pobytu w kosmosie – przebywa już w stanie nieważkości ponad 383 dni i
nadal tam przebywa. Poprzednim rekordzistą był Mike Fincke, który dwukrotnie zamieszkiwał stację ISS – najdłużej przez 382 dni. Scott Kelly
planuje powrócić na Ziemię 2 marca 2016 roku, po 522 dniach pobytu w kosmosie.
Tymczasem na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej przebywa cześciu członków załogi Ekspedycja 44. Niedługo minie 15 lat ciągłej obecności
człowieka w kosmosie.

14Dowódca Międzynarodowej Stacji Kosmicznej Scott Kelly ustanowił nowy rekord pobytu w kosmosie – przebywa już w stanie nieważkości ponad 383 dni i nadal tam przebywa. Poprzednim rekordzistą był Mike Fincke, który dwukrotnie zamieszkiwał stację ISS – najdłużej przez 382 dni. Scott Kelly planuje powrócić na Ziemię 2 marca 2016 roku, po 522 dniach pobytu w kosmosie.

(czytaj dalej…)


Zaskakująca struktura powierzchni Plutona

Z miesiąca na miesiąc sonda Cassini dostarcza nam nowe informacje na temat Plutona. Tym razem dzięki zdjeciom przesłanym za pośrednictwem sondy
możemy zobaczyć zagadkowe wzory na równinach oraz niesamowite skupiska małych boksów i rynien.
Naukowcy wierzą, że ten obszar, potocznie zwany jako Sputnik Planum, składa się z lotnych lodów, jak stały azot. Wyżłobienia widoczne na zdjęciu,
mające szerokość i głębokość kilkuset metrów, zostały uformowane przez sublimację lub odparowanie tych lodów. Widoczne kratery mogą świadczyć
o niedawnym ukształtowaniu tej powierzchni.
“Wszystkie doły i wyżłobienia oraz sposób ich rozmieszczenia dostarczają nam informacji na temat przepływu lodu i wymianie substancji lotnych, między
powierzchnią a atmosferą. Zespół naukowców ciężko pracuje by zrozumieć, jakie procesy fizyczne zachodzą na powierzchni Plutona.” – powiedział
Hal Weaver, naukowiec projektu Nowe Horyzonty w Laboratorium Fizyki Stosowanej Laurel w Meryland.

123Z miesiąca na miesiąc sonda Cassini dostarcza nam nowe informacje na temat Plutona. Tym razem dzięki zdjęciom przesłanym za pośrednictwem sondy możemy zobaczyć zagadkowe wzory na równinach oraz niesamowite skupiska małych boksów i rynien.
Naukowcy wierzą, że ten obszar, potocznie zwany jako Sputnik Planum, składa się z lotnych lodów, jak stały azot. Wyżłobienia widoczne na zdjęciu, mające szerokość i głębokość kilkuset metrów, zostały uformowane przez sublimację lub odparowanie tych lodów. Widoczne kratery mogą świadczyć o niedawnym ukształtowaniu tej powierzchni. (czytaj dalej…)


Misja AIM planowana na październik 2020 roku

NASA i ESA stworzyli nowy projekt o nazwie AIM. Misja rozpocznie się za pięć lat a polegać będzie na wysłaniu w kosmos dwóch sond – Asteroid Impact Mission (AIM),
od ESA oraz Double Asteroid Redirection Test (DART) od NASA. Sondy spotkają się z podwójną planetoidą (65803) Didymos oraz jej księżycem Didymoon.
Księżyc Didymoon charakteryzuje się wydłużonym kształtem o średnicy ok. 160m, okrążający planetoidę Didymos co 12 godzin w odległości 1100m.
Naukowcy twierdzą, że Didymos to planeta chondrytowa bądź kamienna, która powstała z pyłu podczas tworzenia się Układu Słonecznego.
Dr Patrick Michael, naukowiec z Uniwersytetu w Nicei i kierownik zespołu misji AIM mówi: “W celu ochrony Ziemi przed potencjalnymi niebezpiecznymi
zderzeniami z planetoidami musimy zrozumieć planetoidy dużo lepiej – z czego są zrobione, ich budowę, pochodzenie oraz ich reakcję na zderzenie.
AIDA będzie pierwszą misją, której zadaniem jest zbadanie układu podwójnego planetoid. Co więcej będzie to pierwszy test naszych zdolności do
zmiany trajektorii planetoidy poprzez uderzenie sondą w jej powierzchnię. Europejska część misji, AIM, będzie miała za zadanie zbadanie struktury
Didymoon oraz orbit i rotacji układu podwójnego. Dzięki temu poznamy informacje o jego pochodzeniu i ewolucji.”
Sonda AIM będzie zajmować się badaniem masy, gęstości, kształtu i właściwości księżyca oraz ma wykonać mapę powierzchni planetoidy. Za pomocą radaru
ma określić co znajduje się pod jej powierzchnią. Z kolei sonda DART zostanie wysłana po to, by zderzyć się z księżycem Didymoon, a sonda AIM będzie
to zjawisko obserwować i badać skład wyrzuconego materiału.
Dzięki misjom AIM i DART będziemy mieli okazję dowiedzieć się jaki związek ma materia na powierzchni planetoidy z materią wnętrza.

aim2NASA i ESA stworzyli nowy projekt o nazwie AIM. Misja rozpocznie się za pięć lat a polegać będzie na wysłaniu w kosmos dwóch sond – Asteroid Impact Mission (AIM), od ESA oraz Double Asteroid Redirection Test (DART) od NASA. Sondy spotkają się z podwójną planetoidą (65803) Didymos oraz jej księżycem Didymoon.

Księżyc Didymoon charakteryzuje się wydłużonym kształtem o średnicy ok. 160m, okrążający planetoidę Didymos co 12 godzin w odległości 1100m. Naukowcy twierdzą, że Didymos to planeta chondrytowa bądź kamienna, która powstała z pyłu podczas tworzenia się Układu Słonecznego. (czytaj dalej…)


Przełomowe odkrycie – NASA potwierdza istnienie wody na Marsie

Wczoraj na konferencji prasowej NASA poinformowała o nowym odkryciu – sonda Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) potwierdza istnienie słonej wody w stanie ciekłym na powierzchni Marsa.
Do tej pory sądziliśmy, że Czerwona Planeta jest wysuszoną pustynią. Wczoraj potwierdziły się przypuszczenia o obecności wody w formie strumieni, która spływając po słonecznych stokach
krateru, zostawia charakterystyczne wżłobienia. Naukowcy od dłuższego czasu obserwowali to zjawisko, ale dopiero teraz pojawiły się prawdziwe dowody na to, że to właśnie woda tworzy
charakterystyczne smugi.
Naukowcy od dawna wiedzieli o istnieniu wody na Czerwonej Planecie. Na początku tego roku łazik Curiosity potwierdził istnienie zamrożonej wody pod powierzchnią planety, na biegunie Marsa.
Dziś już wiemy, że woda znajduje się także na jego powierzchni, pomimo dosyć surowych temperatur tam występujących – w najcieplejszych porach roku wynoszą ok. -5 stopni, w najzimniejszych
nawet -87 stropni Celsjusza. Istnienie wody jest zatem możliwe jedynie pod warunkiem jej wysokiego zasolenia i dużego nasłonecznienia planety.
Jak mówi John Grünsfeld, astronauta i współpracownik NASA Science Mission Directorate w Waszyngtonie: “Naszą misją na Marsa było podążanie za odkryciem wody, poszukiwanie życia we wszechświecie.
A teraz mamy niezbite dowody, potwierdzające to, co od dawna podejrzewaliśmy.”
Badanie związane z wykryciem wody na Marsie zostało wykonane przy pomocy teleskopu HiRISE, będący elementem sondy Mars Reconnaissance Orbiter (MRO), która dostarcza dane i zdjęcia na Ziemię
od 2006 roku.

wodaWczoraj na konferencji prasowej NASA poinformowała o nowym odkryciu – sonda Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) potwierdza istnienie słonej wody w stanie ciekłym na powierzchni Marsa.
Do tej pory sądziliśmy, że Czerwona Planeta jest wysuszoną pustynią. Wczoraj potwierdziły się przypuszczenia o obecności wody w formie strumieni, która spływając po słonecznych stokach krateru, zostawia charakterystyczne wyżłobienia. Naukowcy od dłuższego czasu obserwowali to zjawisko, ale dopiero teraz pojawiły się prawdziwe dowody na to, że to właśnie woda tworzy charakterystyczne smugi. (czytaj dalej…)


Sonda Cassini odkryła obecność oceanu na Enceladusie

Naukowcy NASA potwierdzili obecność oceanu na jednym z księżyców Saturna – Enceladusie, stając się oficjalnie kolejnym możliwym siedliskiem pozaziemskich istnień.
Ocean znajduje się pod powierzchnią lodu. Jego odkrycie umożliwiły badania prowadzone przez sondę Cassini. Jeden z naukowców – Luciano Iessa stwierdził, że w ciągu dwóch przelotów
w pobliżu Enceladusa, które miały miejsce w 2010 i 2012 roku, prędkość sondy nieznacznie zmieniała się w odpowiedzi na wahania w polu grawitacyjnym księżyca. To zjawisko jest właśnie
potwierdzeniem istnienia wody na powierzchni tego księżyca. Ocean ten znajduje się na biegunie południowym księżyca i jest wielkościowo porównywalny do
drugiego co do wielkości jeziora na Ziemi.
To odkrycie może byc potwierdzeniem istnienia życia poza naszą planetą.

enceladus-oceanNaukowcy NASA potwierdzili obecność oceanu na jednym z księżyców Saturna – Enceladusie, stając się oficjalnie kolejnym możliwym siedliskiem pozaziemskich istnień. Ocean znajduje się pod powierzchnią lodu. Jego odkrycie umożliwiły badania prowadzone przez sondę Cassini. Jeden z naukowców – Luciano Iessa stwierdził, że w ciągu dwóch przelotów w pobliżu Enceladusa, które miały miejsce w 2010 i 2012 roku, prędkość sondy nieznacznie zmieniała się w odpowiedzi na wahania w polu grawitacyjnym księżyca. To zjawisko jest właśnie potwierdzeniem istnienia wody na powierzchni tego księżyca. Ocean ten znajduje się na biegunie południowym księżyca i jest wielkościowo porównywalny do  drugiego co do wielkości jeziora na Ziemi. (czytaj dalej…)


Skamieniałe wydmy na Czerwonej Planecie

Kilka dni temu naukowcy NASA otrzymali zdjecia przesłane przez marsjański łazik Curiosity. Widnieje na nich struktura wyglądająca na skamieniałe wydmy piaskowe. Stanowią
one kolejny dowód na to, jak skomplikowane procesy odbywały się kiedyś na powierzchni Marsa.
Struktury widoczne na zdjęciu są podobne do skał występujących na Ziemi. Obszar, gdzie zostały wykonane zdjęcia był niegdyś jeziorem, co dowodzi obecność skał osadowych. Układ warstw
skalnych w formacji pozwalają na interpretację kierunku wiatrów, które uformowały skały w wydmy. Kolejnym zadaniem łazika jest zbadanie skał piaskowca poprzez pobranie próbek materiału,
które zostaną wywiercone z podłoża jeszcze w tym miesiącu.
źródło: www.nasa.gov

wdKilka dni temu  naukowcy NASA otrzymali zdjęcia przesłane przez marsjański łazik Curiosity. Widnieje na nich struktura wyglądająca na skamieniałe wydmy piaskowe. Stanowią one kolejny dowód na to, jak skomplikowane procesy odbywały się kiedyś na powierzchni Marsa. Struktury widoczne na zdjęciu są podobne do skał występujących na Ziemi. Obszar, gdzie zostały wykonane zdjęcia był niegdyś jeziorem, co dowodzi obecność skał osadowych. Układ warstw skalnych w formacji pozwalają na interpretację kierunku wiatrów, które uformowały skały w wydmy. Kolejnym zadaniem łazika jest zbadanie skał piaskowca poprzez pobranie próbek materiału, które zostaną wywiercone z podłoża jeszcze w tym miesiącu. (czytaj dalej…)


:: optihaus :: perfekcyjne projekty domów :: optihouse :: perfekcyjny projekt domu :: ogrzewanie stropowe .